Vv. De Kaetelaers

De Joekskapel haet ein CD…maar hoe is ’t nôw allemaol gegaon?

Begin 1994
Het idee om ooit eens een CD op te nemen is ontstaan in 1994. De aanleiding hiervoor was de 70 jarige verjaardag van Wiel Pelzer zijn schoonvader Pierre van de Kerkhof. Wiel zijn schoonvader was en is een man die altijd midden in het leven stond. Hij was trainer van diverse voetbalclubs en als het gezellig werd altijd ging hij altijd zingen. Meestal zong hij traditionele liedjes maar ook wel enkele zelf gemaakte liedjes. Bij al zijn gezongen liedjes maakte hij een eigen tekst en dit was vroeger, toen zijn kinderen (en dus ook Mia van Wiel) nog klein waren, ook al zo. Hij zong deze liedjes tijdens het fietsen met zijn kinderen. Niet alle kinderen zaten tegelijk op zijn fiets, ze hadden er 7, dus hij heeft heel wat jaren al zingend door Tegelen en Reuver gefiets. Alle kinderen kregen ruimschoots de tijd om die liedjes in zich op te nemen en nooit meer te vergeten. Toen Pierre 70 zou worden kwam bij de kinderen de vraag "wat voor cadeau moeten we pap schenken?". Wiel Pelzer stelde toen voor om de liedjes van Pierre op cd te zetten zodat ze voor het nageslacht bewaard zouden blijven.

Wiel speelde naar hartenlust trom bij de Joekskapel en die kapel zou dus perfect kunnen zorgen voor de muzikale begeleiding. De toenmalige dirigent Toine Gubbels kon de arrangementen schrijven en de kinderen konden de liedjes vervolgens inzingen. Tevens werd Nol Wassen benaderd en die schreef de inleiding plus het openingsnummer. Zo gezegd zo gedaan.

Met zijn allen kropen we voor het eerst de studio in. Dit was de Copycat studio in Venlo en de presentatie van de CD vond plaats op 7 november 1994 op de feestavond in "de Paerdstal" in Offenbek waarvan Wiel zijn schoonvader uiteraard helemaal niets wist.

Er waren die avond zo'n 250 mensen uitgenodigd van de voetbalclubs Castenray ,Irene, en Reuver en nog wat familie vrienden en bekenden, een orkest en uiteraard de Joekskapel. Iedere aanwezige kreeg een cd mee naar huis als aandenken. Op de cd staan 10 nummers en als openingswoord staat afgedrukt: Met dank aan Arnold Wassen, Leon Schrijvers, Toine Gubbels, en joekskapel "De Kaetelaers oët Steyl, veur de fantastiese adviese en metwerking. Allein same höbbe veur dit kenne doon, en same höbbe veur't gedaon.

En als slotwoord staan twee wissewasjes van Nol Wassen afgedrukt met de tekst:
Tot slot wordt hier .............
met veel plezier ...........
een Reuvers spreekwoord aangehaald:
"Ein good kindj det op zien vader sjtaalt ! :

En nummer twee:
Ik hoop dat hij, die zoooo mooi schrijft
nog heel lang Van de Kerkhof blijft !!

De CD had als titel "Weej Reuverse Minse.” Dit is een titel met een knipoog omdat hij in het Tegels geschreven is, Wiel zijn schoonvader Pierre in Reuver woonde maar zijn hart verpand had aan Tegelen en Steyl waar zij vroeger ook gewoond hebben. Dus in feite is dit de eerste CD die de joekskapel ooit heeft gemaakt. Na deze avond werd het idee geopperd om eens een eigen CD te maken. We hadden toen de sponsoring alleen was de animo om een CD op te nemen te laag. De bereidheid om hiervoor extra te repeteren was niet aanwezig. Zodoende is het idee 10 jaar lang blijven sudderen totdat het eigen het BCL treffen in 2004 voor de deur stond.

LVK 1995
Op de CD die we een jaar eerder samen met de familie van de Kerkhof hadden gemaakt stond 1 nummer getiteld: “Ober ein Beer.” Dit nummer is geheel door Pierre van den Kerkhof geschreven en door Toinne Gubbels voorzien van een arrangement. Dit nummer hebben we namens Steyl opgestuurd naar het LVK. Helaas voor ons is het niet door de voorronden van het LVK gekomen omdat volgens het juryrapport de tekst te dubbelzinnig was en ook nog eens over bier ging wat schijnbaar ook niet mocht.

Refrein:
Ober ein beer want ich lus nog waal ein vaetje
Ober ein beer en ich lus ter waal pepke van
Veur mich ein Groét en ein kleintje veur mien maedje
Want doa wuurt det kindj zo leef en lekker van.

Dubbelzinnig of niet een feit is wel dat dit hoogstwaarschijnlijk de enige keer dat er een inzending vanuit Steyl aan het LVK mee heeft gedaan en dat kunnen we toch wel weer op het conto van Joekskapel De Kaetelaers schrijven.

BCL 2004
Tijdens dit bewuste BCL treffen hebben we op de zondag ochtend de Mis opgeluisterd in de St. Rochuskerk en aansluitend het fruhshoppen in de tent op de Patersplak. Beide optredens waren o.a. een van de muzikale hoogstandjes in ons 25 jarig bestaan. Zo gaf de toenmalige tamboer-maître, van het inmiddels ter ziele gegane Trommel en Fluiterkorps Steyl '61, Pierre Tuithof aan dat hij zeer onder de indruk was en gaf ons de complimenten voor het ter horen brengen van het nummer "Highland Cathedral" van de koninklijke luchtmacht. Hij had er kippenvel van gekregen. Mede daarom zou het wel eens fijn zijn als wij ons "kunnen" konden vastleggen op CD en dit trots aan eenieder konden laten horen. En zo werden er die middag al diverse mensen benaderd waaronder ook Lucifer John Janssen die volmondig Ja zei tegen de plannen. En onder het genot van een pilsje, en nog een, en nog twee..plannen gesmeed die uiteindelijk tot de CD “...wat wilse veur ’n tiëntje?” hebben geleid.

Sponsoring
Na het BCL treffen was het even een tijdje stil m.b.t. tot de CD. Want je kunt wel ideeën hebben. Het belangrijkste is toch wel dat er ook centen zijn om deze te realiseren. Tot dat er op een avond Loet Hendrix ondergetekende belde met de verlossende woorden: Ik heb een sponsor. Dit was Loet zijn buurmand dhr. Offermans. Tevens lag met deze sponsoring ook de studio vast en was meteen al een hoop geregeld. Als tegenprestatie zou de Joekskapel dan wel met de businessdagen in september in Venlo moeten meewerken met de bediening. Dit zou geen probleem moeten zijn. Als we op deze manier een CD kunnen maken dan moeten we die kans grijpen. Alle plannen etc. die we hadden of stappen die we nog wilde nemen werden doorkruist en hoefden we alleen nog maar te bepalen wanneer we wat gingen opnemen.

Vergadering
In het uiterste “geheim” hebben we op 16 november 2005 met een aantal man te weten: Patrick Schouwenberg, Peter Kessels, Loet Hendrix, Mat Kessels, John Geraads en ondergetekende vergaderd en besloten welke nummers er op de CD moesten komen. Voorafgaand aan de vergadering hadden we een inventaristatie gehouden onder de Joekskapel leden met de vraag welke nummers zij graag op de CD zouden willen horen. Dit om enerzijds een groot draagvlak te creëren en ook om er achter te komen wat de populaire nummers zijn. Vervolgens is op de vergadering aan de hand van de inventarisatie een afweging gemaakt tussen populariteit, muzikale balans (hoe klinken de nummers) en moeilijkheidsgraad. Daarnaast was het uitgangspunt een CD met hedendaagse toppers van de Joekskapel afgewisseld met een aantal muzikale hoogstandjes die we de laatste jaren hebben laten horen. En zoals "live" zou er ook een toegift op de CD moeten komen. Die uitkomst van deze vergadering is inmiddels al te beluisteren op onze CD.

Opnames
De voorbereidingen waren in zoverre gereed en we hadden al maanden vanaf november 2005 iedere week geoefend op de nummers die op de CD zouden moeten komen. En geloof me, iedere week tot in den treuren hetzelfde spelen draagt niet bij tot de motivatie maar dat terzijde. We hadden ook nog “wilde” ideeën voor een boekje bij de CD maar dat is niet meer uit de verf gekomen. Op 5 april 2006 zijn we met een aantal leden van de Joekskapel een kijkje gaan nemen bij Studio A recordings in Stein en hier hebben we onze ideeën besproken. In 4 avonden zouden we gaan proberen om de opnames af te ronden Dit hield dus in dat er 3 a 4 muziekstukken per keer ingespeeld zouden moeten worden.

Naam
Voordat we gingen opnemen moesten we ook eens gaan nadenken over een ontwerp van de CD en ook moest de CD een naam gaan krijgen. Zo werd dit ook op de repetitie voorgesteld en het antwoord hierop was heel simpel en allesomvattend. Zonder erbij na te denken antwoorden Wim Hanraets: “…wat wilse veur ’n tiëntje?” En dat is meteen een passende titel voor onze CD. En uiteraard weet je dan ook meteen wat hij moet gaan kosten…7,50 EUR. “Das logisch”, zou John Cruyff zeggen.

Eerste avond
Op 09 mei 2006 stond de eerst opnameavond van onze CD op het programma. Om 18:45 kwamen we bij elkaar in Zaal de Vriendenkring om vandaar uit om 19:00 uur te vertrekken naar Studio A Recordings te Stein. Het was even lastig om een parkeerplaatsje te vinden maar om omstreeks 20:00 uur zaten we in de studio. Arno op den Camp, eigenaar de studio, ontving ons hartelijk en nam alle mogelijk zenuwen meteen weg. Een hele rustige ontspannen kerel. We konden onze plaatsen innemen en daarna meteen iets gaan drinken zodat hij de microfoons goed kon neer zetten. 10 minuutjes later starten we met het inspeelnummer “De Jungblazer Marsch”.

Nadat alle schuifjes op het mengpaneel en microfoons goed stonden konden we beginnen met het eerste echte nummer: “Marmorstein und Eisenbricht”. Dit hebben we vervolgens nog eenmaal ingespeeld. Daarna hebben we als tweede nummer “Alzo sprach Zaratustra” direct gevolgd door “Festival der Liebe” gespeeld. Vanuit de regiekamer klonk het fantastisch. Loed Hendrix die avond omgedoopt tot cameraman en fotograaf zat met een brede grijns op zijn gezicht de opnames vanuit de regiekamer te volgen. Ongelooflijk dat wij als Joekskapel zo kunnen klinken. Na een korte tweede pauze werd nog twee maal “Zaratustra” gespeeld. Vervolgens deden we nog een keer “Festival der Liebe” spelen en konden we in rap tempo door met het derde nummer: “Sweet Caroline”. Ook dit nummer werd nogmaals gespeeld om de schoonheidsfoutjes her en der te kunnen opvangen. Tot slot werd er nog een poging gewaagd om een vierde nummer in te spelen. Maar dat deed de zuiverheid geen goed. Dus werd er besloten om er voor vanavond mee te stoppen.

Tweede avond
Na een fantastische trip naar Dusseldorf (lees het verslag op www.kaetelaers.nl) stond de 2e opnameavond op het programma. Wederom kwamen we om 19:00 bij elkaar bij de Vriendenkring. En daar werd al duidelijk dat het een moeizame avond zou worden. Onze leider was vergeten dat we naar de studio gingen en daardoor was onze dirigent ook niet aanwezig. Snel werd een nieuwe chauffeur gevonden en werd hij alsnog opgehaald. Eenmaal aangekomen moesten we nog wachten op onze dirigent. Toen ook hij arriveerde bleek dat hij zich in de aanwezige bezetting had vergist. De opname set werd dan ook overhoop gehaald en speelden we andere nummers dan verwacht. We begonnen met “Daon gaon de lempkes aan.” In 1 poging stond deze op de plaat. Alleen het einde hebben we nog een keer moeten doen. Vrolijk gingen we vervolgens verder met het kunsstukje van de koninklijke luchtmacht: “Highland Cathedral “ met als Solist John Geraads. Dit nummer hebben we tweemaal gemaakt met her en der toch wat foutjes en gemiste passages. Dit gaf allen een gevoel dat het niet echt lekker liep. Vervolgens hebben we het slot ook nog een aantal malen moeten doen.

Na de pauze gingen we verder met de “Festwies Polka”. Dit was helemaal niks. Oftewel niet Joekskapel De Kaetelaers waardig. Het leek wel of iedereen zenuwachtig was. Toen we het sein veilig kregen om het toch maar op de gebruikelijke manier te spelen was de kou zo van de lucht er werd zelfs bij gezongen. Als laatste namen we het nummer “I’ve got the music” op. Dit leverde niet echt problemen op. Toch hebben we ook dit nummer een tweede keer en zelfs het slot 3 keer moeten spelen.

Derde avond
Op 30 mei stond de 3e CD opnameavond op het programma. Volgens onze dirigent zou dit de zwaarste avond gaan worden uit de hele reeks. De nummers die we in gingen spelen luisteren nl. zeer nauw wat betreft zuiverheid en foutjes. Dit zijn de nummers: Griechischer Wein, De Vrijbuiters Medley en Beautifull Noise. Eenmaal in de Studio aangekomen werd er nog even gestemd en een dolletje gemaakt. Loed was zo enthousiast dat hij al meteen aan het filmen sloeg. Tot groot vermaak van iedereen kwam hij er pas na een tijdje achter dat hij over de beelden van de Grand Prix van Barcelona heen aan het filmen was.

Eenmaal uitgelachen konden we beginnen met het eerste nummer: De Vrijbuiters Medley. Het viel de eerste keer niet tegen, her en der een slippertje. Daarna speelden we het nummer nog een tweede keer en daarmee hadden we meteen genoeg material voor de mix. Meteen gingen we door met de Griechischer Wein, het angststuk van Ron Janssen en Dre Cremers. Volgens jong “Belvends zangtalent” Crit Janssen (ja, ook weer een broer van..) kleurden diverse lampjes op de mengtafel rood en stonden de gezichten behoorlijk gefronst achter de mengtafel bij het inspelen van de Griechischer Wein. Een ouzo zou nu niet verkeerd zijn geweest. Op aangeven van onze producer Arno op den Camp dienden we toch nog maar een keer te stemmen. Maar goed dat er altijd iemand toonvast is…niet dus, haha. Met het stemapparaat lukte het ons om bijna allemaal op dezelfde golflengte uit te komen. Lang leve de techniek. De tweede keer was dan ook stukken beter en meteen rijp voor de mix. Het was inmiddels al kwart over negen. Even een verplichte pauze voor het sluitstuk: Beautifull Noise. Ook dat ging in twee keer op de plaat. Alleen moesten de laatste 2 maten nog 4-maal gespeeld worden alvorens we een GO kregen van onze producer. Tot slot werd er als voorproefje voor de laatste opname avond, het “welske” Stara Lipa samen met zang van Crit Janssen en Loet Hendrix geoefend.

Vierde avond
Op 6 juni gingen we dan voor de 4e en laatste keer (dat dachten wij toen) naar Studio A Recordings in Stein. Nadat we het inspeelnummer gespeeld hadden werd er nog even gestemd. Toch behoorlijk lastig om 1) de juiste stempijp te vinden en vervolgens 2) deze ook nog eens in beweging te krijgen. Maar toen dat allemaal gelukt was begonnen we met het nummer Rock around the Clock. Zo rustig als er afgeteld werd, zo rustig en bedeesd werd het nummer dan ook gespeeld. Er zat helemaal geen “spirit” in en dus moest het nog eens helemaal opnieuw. De tweede poging was dan ook 10 keer beter. Het knalde als vanouds. Mat Kessels zette zijn Trombone Solo lekker neer, alleen was het slot akkoord van ons allemaal niet zo zuiver zoals het moest zijn (toch lastig met allemaal die mollen die er niet eens staan). Maar na 3 keer knallen, stond dat ook lekker op de plaat. En met recht kunnen we achteraf zeggen dat dit ook een van de betere nummers is van de CD. Meteen gingen we door met het “welske” Stara Lipa. Volgens de dirigent hebben we dit nummer nog nooit zo goed gespeeld (die kan liegen..) en stond dit nummer dan ook in 1 poging op de plaat. Met het uitzicht op een lange pauze werd vervolgens dan ook nog even de bonustrack: Sjteyl is ’t sjoënste Plaetske in gespeeld. De eerste keer dat we dit nummer speelden met de 4 coupletten zoals deze ooit door Chris Janssen in 1934 zijn bedacht. Inmiddels was het 21:10u en waren we klaar met blazen...nu de zang nog.

Loet Hendrix en Crit Janssen stonden klaar samen het nummer Stara Lipa in te zingen. Een beetje onwennig was de start, maar ja wat wil je als je dit nog nooit gedaan hebt. Maar na een paar keer gezongen te hebben begon het allemaal wat meer te lopen. De eerlijkheid gebied te zeggen dat het bijwonen van zo’n opnames heel goed is voor je eigen ontspanning...we hebben heel wat gelachen. Zeker toen Arno op den Camp het eindresultaat liet horen. Maar wat niemand wist, hij had de stemmen door een “compressor” gehaald (vervormd) en wat wij dus te horen kregen waren 2 zingende smurfen. Vader Abraham zou er jaloers op zijn geweest. Je had de gezichten van eenieder moeten zien.....onbeschrijfelijk. (Dit fragment is ook te zien als filmpje op www.kaetelaers.nl) Daarna stond ons Sjteylers volkslied op het programma. Aan het zojuist genoemde illustere duo werden nog twee extra zangers toegevoegd zodat met 4 stemmen het nummer ingezongen kon worden. In 2 pogingen kregen we het sein veilig en daarmee zaten de 4 opname avonden erop.

Businessdagen
Als tegenprestatie voor de sponsoring zouden de leden van de Joekskapel 2 dagen meewerken in het beurspaviljoen aan de Prof. Gelissensingel, voormalig terrein Van Gasselt te Venlo. Hier traden op 1 en 3 september respectievelijk Belle Perez op en werd op 3 september het Jubileumconcert "10 jaor Neet oét Lottum" gehouden. Wij als Joekskapel zouden die 2 avonden de drank verzorgen, glazen ophalen, opruimen etc. Maar zonder hulp van mensen buiten de Joekskapel en dan spreek ik over zowel leden van onze eigen vereniging als ook mensen buiten de vereniging hadden we deze klus nooit weten te klaren. Nu waren we met genoeg mensen en hebben we met veel plezier die 2 avonden kunnen werken.

Primeur
De CD-commisie van Joekskapel de Kaetelaers had woensdagavond 20 september de eer om als eerste, de allereerste CD van de Joekskapel genaamd “..wat wilse veur ein tiëntje?” te beluisteren in studio A Recordings te Stein. Vol spanning vertrokken we met 7 man naar Stein. Eenmaal aangekomen gaf Mat Kessels meteen een rondje om de zenuwen alvast weg te drinken. Vervolgens werd de eerste track gestart ....en knalde Also sprach Zarathustra uit de speakers meteen gevolgd door Ein Festival der Liebe!! Normaal kunnen we op de repetitie nog geen 2 maten spelen en is het allemaal niet goed. Nu was onze dirigent Peter Kessels muisstil. Het enigste wat hij kon uitspreken was..”Schöne musik!”

Alle nummers werden beluisterd. Her en der werden er nog een aantal oneffenheden weg gegumd. De algehele indruk was en is dat de opnames er keurig opstaan maar dat er nog wat gejoel aan toegevoegd mag worden, dit werd dan ook door iedereen beaamd. Dit gingen we op 08 oktober doen. Tijdens het beluisteren van het nummer Highland Cathedral werd toch iedereen een beetje stil.....behalve John Geraads. Hij vroeg zich af of er op de hoes ook vermeld stond dat hij de trompet solo speelt in dit nummer.......het antwoord is neen! Dus John je zult het met deze vermelding moeten doen! Dit geld ook voor Mat Kessels die de trombone solo in het nummer Rock Around the Clock speelt. Live Op 8 oktober (3 weken voor de deadline) vertrokken we om 10:15 uur de bus vanuit Qautre Bras.

Eenmaal aangekomen werd de muziek van de Joekskapel aangezet en mochten we met alle aanwezigen het "live" geluid gaan creeëren die ervoor moest zorgen dat al het moois wat op de CD staat ook tot leven komt. Of het aan de muziek lag of aan Philip Campstein, geen idee, maar het was beregezellig in de studio. Het draaiboek wat aardig wat uren heeft gekost om in elkaar te zetten werd totaal niet gevolgd. Spontane polonaises gingen door de Studio.

Maar terug naar het begin. Wim Rijvers zou de aankondiging van de CD moeten doen. Na 48 "takes" bleek toch de eerste de beste te zijn en toen kon het feest beginnen. Klappen, fluiten , hossen alles kon en dat gebeurde ook. En voor dat we het wisten riepen we met zijn alle "zugabe"...want het einde was alweer aangebroken. Na ons steyler volkslied te hebben meegezongen sloot Mat Kessels af met de bewoordingen: "Zoe nôw iërs eine zuuuge...!" En met deze uitspraaak konden we dan eindelijk het hoofdstuk CD opname afsluiten. Maar nu moest hij nog geperst gaan worden.
Klaar, uniek cadeau.

Toen de CD eindelijk klaar was bleek dat Arno het draaiboek, wat we zelf hadden opgesteld, toch gevolgd te hebben, alleen was het geluid van de dikke trom wel erg overheersend en ontbrak o.a. de kreet : "Zoe nôw iërs eine zuuge...!". Dit zou toch nog even aangepast moeten worden. En dit heeft er mede voor gezorgd dat het de laatste dagen voor de presentatie toch nog spannend werd. Vrijdag 27 oktober zou de CD uiteindelijk klaar moeten zijn. Maar ’s middags op de 27e bleek dat de CD nog niet geperst was en dat het drukwerk nog ergens in Uden lag. Uiteindelijk om 20:30u ’s avonds kwam het verlossende telefoontje en kon de CD in Roermond opgehaald worden. Eindelijk was de CD klaar om gepresenteerd en verkocht te worden. Het eindresultaat is nu verkrijgbaar en te beluisteren op de CD.

Ben je nog op zoek naar een uniek cadeau voor Sinterklaas, Kers of verjaardag of ben je zelf nog niet in bezit van de CD? Hij is in beperkte oplagen te verkrijgen bij de leden van de joekskapel of via de webshop. OP=OP

Vanaf deze plaats willen we iedereen nogmaals bedanken voor zijn/haar bijdrage in de totstandkoming van de CD op wat voor manier dan ook. Bedankt!!

Pascal Thönissen….wat wilse veur ’n tiëntje?